۱۳۹۰-۱۲-۳
دوره های زندگی
* زندگی هرکس چند دوره داره و باید از خودش بپرسیم دوره های زندگی خودت رو نام ببر واونم به ازای شادی ها و یا شکست های بزرگی که تو زندگیش داره، تقسیم بندیش میکنه. من فکر میکنم شکستها یا غمهای بزرگ تاثیرش تو این دوره بندی خیلی بیشترن. به ازای هر شکست بزرگ، اینقدر تغییر می کنیم و اینقدر تبدیل به آدم دیگه ای میشیم، که یه دور جدید شروع میشه.
* من خیلی وقته ننوشتم. هروقت وارد داشبرد وردپرس میشم، نزدیک ۸۰ تا پست پیش نویس می بینم که بعضیاش فقط در حد یه لینکه که میخوام در موردش بنویسم. ولی خوب به جای همه اونا، اینو دارم مینویسم. دوستم پریروز میگفت وقتی ناراحتی وبلاگ ننویس چون اینقدر مبهم مینویسی که حوصله آدمو سر میبری. میخواستم از اول از یه چیزهای بیربطی بگم که ناراحتم کرده، بعد دیدم ننویسم بهتره هیچکدوم رو نمیتونم بسط بدم.
* شما دچار این حالت شدید؟ گاهی اوقات به یه چیزی ۸۰ درصد شک دارید که غلطه، یعنی تمام حس و عقل و منطقی که دارید بهتون میگه یه جای کار میلنگه ولی هیچوقت نمیتونید بیانش کنید یا لااقل به صورت قطعی بیانش کنید یا حتی با این حس کنار بیائید، ولی ولی یه جادثه ای، جایی، چیزی، آدمی، تصادفی به شما ثابت می کنه که صد در صد درست فکر می کردید و اون مشکل برقراره، اونوقت بازم سورپرایز میشید؟ سوپرایز که نه در جهت مثبت. از این تلقین ها و امیدهای واهی که نه درست نیست دیگه در میایید.
* چند روز پیش یکی از دوستام رو نصیحت میکردم که چقدر امید الکی بده و چطور باید واقعیت رو طوری که هست قبول کنه ولی قبول نمیکرد و حتی سعی میکرد با چیزهای تخیلی طور دیگه ای جلوه بده، اون موقع واقعیت به قدری ملموس بود که تعجب میکردم چرا دختر عاقلی مثل اون پذیرشش براش سخته، اما ته ته دلم میدونستم چرا. آدم وقتی مستاصل میشه، به هرچیزی چنگ میزنه که خودش رو نجات بده، یکیش پناه بردن به خیال و خودگول زنی هست، با اینکار به نوعی پیامد واقعه رو برای خودش کمتر میکنه.
* فرض کن یه خونه ساختی، یه خونه ای که فکر می کنی محکم است، مصالحش محکمن، پایه هاش، پی ساختمونش. اصلا چه مثالی زدم، شما حالا بگو من چقدر میدونم که برای محکم بودن یه خونه چیا خوبه؟ فرض کنید به حد کافی محکم هست و بعدش که خیالتون نصفه نیمه راحت شده، میفهمید که پایه هاش محکم نیستن، در اثر یه بادی راحت میشکنن و اصلا قبلا هم شکستن و شما متوجه نشدی. یه همچین حالی دارم.
* به همون دوستم میگفتم آدم هرچقدر از امتحانات قبلی تو زندگیش سربلند بیرون بیاد، خدا بازم سختتر امتحانش میکنه، هربار امتحانات سختتر و روی موضوعات حساستر میشن، من به این موضوع خیلی اعتقاد دارم. حالا خودم در معرض یکی از همین دست امتحانهای سخت هستم. امیدوارم تحملش رو داشته باشم و اسمش رو این بذارم که خدا میخواست چیزی رو به من بگه. من بهش اعتقاد دارم
