دیدگاه‌ها برای: تلاش مذبوحانه…

با: کامران

کامران — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

این گوگل ریدر هم چیز خوبی است ها،‌ تلاش برای خود سانسوری را ناکار میکند :دی
عزیزم مطلبت در ریدر ارسال شده و حذف آن در اینجا فایده ای ندارد.

با: آرش

آرش — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
منم دقیقا همین مشکل رو داشتم تا کلاس سوم راهنمایی معلم قرآنمون فهمید و طرز تلفظ رررررررررررررررررررر رو بهم یاد داد ومنم تا چند وقت (ر)رو مشدد ادا میکردم مثلا میگفتم دوررررربین

با: دچار Do4

دچار Do4 — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
ببخشید همین آدرس یا تلفن معلمتون رو به من بدید یه کلاس جبرانیی ، تقویتی ، چیزی بذاره واسم! با تشکر!

ضمنا تلفظ “Do4″ میشه دچار ، نه دو۴ !

تمت
فی امان الله

با: زهرا

زهرا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

دو ۴ جان من یه معلم خوب داشتم که کلی سر این با من کار کرد بعد کم کم خوب شد:)

با: دچار - do4

دچار - do4 — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام

همه اش یک طرف این “بعدها تلفظم درست شد. ” چجوری اتفاق افتاد…؟!

واسه من بعد از بیست و اندی سال هنوز اتفاق نیافتاده ، امیدی هست؟!

و دقیقا همین حرف ر مشکلمه

بعضا که دوستان می پرسن چرا سعی نمیکنی درستش کنی؟ ، میگم مشکل ریشه ایه، کلاس اول سر کلاسی که ر رو درس دادن غایب بودم!

تمت
فی امان لله

با: حماد

حماد — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

ای کاش می تونستیم اینقدر خوب کودک درونمون رو بشناسیم

با: fafa

fafa — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

داداش من بچه که بود” ف “رو نمیتونست تلفظ کنه به جاش می گفت “س”. آی من اذیتش می کردم آی می خندیدم بهش … تازه همش مجبورش می کردم اسم خودم رو بگه تا منم بهش توجه کنم….

با: زهرا

زهرا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

نه موسیو جان کامنتت هست:)) دارم یه سری تغییرات میدیم

با: امیرستان

امیرستان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

به نظر تو نوسانات بین شادی و غم طبیعیه؟
من هم اکثر اوقات حس و حالم این مدلیه. یه لحظه شادم، بدون دلیل خاصی شاید هم دلیلی وجود داشته باشه، بعد ممکنه یکی دو ساعت بعدش غمگین باشم.

با: ماهتو

ماهتو — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

منو یاد بچگی خودم انداختی، اون‌وقتا که ۵ ساله بودم و داییم با وجود این‌که چاق نبود، ازم می‌خواست که عبارت “دایی چاقه، چایی داغه” رو پشت سر هم تکرار کنم و من با مهارت تمام اون‌قدر تکرار می‌کردم که بهم بگن بسه. و می‌دیدم که بزرگ‌ترها چه تلاش مذبوحانه‌ای می‌کنن که به پای من برسن. :)
شادزیم