۱۳۸۸-۰۵-۵
گاهی اوقات کلمات همه منظور رو نمی رسونن!
* چند لحظه پیش دوستم زنگ زده بود، داشت با من درددل میکرد. مدام میگفت حالم بده و البته هرچی اصرار میکردم نمیگفت چی شده؟ بهش گفتم خوب اقلا بگو چقدر حالت بده؟ یا چطور حالت بده که من بفهمم به چی ربط داره؟ گفت اندازه شو نمیتونم بگم. هرچی سعی میکنم نمیتونم تو یک یا چند جمله بگم چقدر حالم بده. گفتم خوب معمولا تو اینجور مواقع میگیم:
دلم خیلی غصه داره،
چیزی قلبم رو فشار میده،
یک چیزی روی دلم سنگینی می کنه،
یک بغضی داره گلوم رو فشار میده،
یک جای دلم درد می کنه،
دلم تنگ شده و …
* وقتی ناراحت میشیم برای بیان اینکه چقدر حالمون بده یک یا چند تا از این جملات یا مشابه اونها رو به کار میبریم. برگشت گفت: معلومه هنوز یا هیچوقت تو زندگیت کامل ناراحت و ناامید نشدی! گفتم چرا اینو میگی؟ گفت گاهی اوقات با کلمات و جملات نمیشه گفت چقدر حالم بده. گاهی اوقات این کلمات معنی رو نمی رسونن. هیچکدوم از اینها الان روی دلم ننشست و نتونستم قبول کنم همینقدر حالم بده نه بیشتر!
گفتم از کجا میدونی من تا حالا ناراحت نشدم؟ یا کامل از پا نیفتادم ولی بلند نشدم؟! گفت: نمیگم نداشتی، ولی روحیات تو با من فرق میکنه. تو میتونی خودت رو متقاعد کنی، اصلا میدونی بعد از اینهمه مدت و حادثه چرا تا حالا سرپا موندی؟!
گفتم خب من یکسری قوانین برای خودم دارم، حدس تو چیه؟
میگه: چون عادت کردی مدام به خودت دلداری بدی و هیچکس بهتر از خودِ آدم نمیتونه بهش دلداری بده. من بارها سعی کردم به خودم دلداری بدم ولی همیشه فهمیدم که دارم اینکارو میکنم و بنابراین بی فایده بوده.
* بعد یه کم باهاش حرف زدم و بعد از اینکه تلفن قطع شد، نمیدونم چرا دوباره حالم بد شد. بارها گفتم: اینکه آدم موفق بشه به دیگران بقبولونه که ناراحته و از محبت و درک اونها برای بهبودیش استفاده کنه، بهتر از اینه که مدام از انرژی خودش استفاده کنه. قبلا هم گفتم از این تصور دختری قوی بودن واقعا متنفرم. این مایه گذاشتن از «خود» برای دلداری، همیشه انرژی زیادی از آدم میگیره.
* یکی از چیزهایی که من باید واقعا یادش بگیرم اینه که راحت بتونم بگم چه مرگمه؟ و یاد بگیرم که با دیگران درددل کنم نه اینکه همه اش تو خودم بریزم. والبته اینها هم هست!
احسان Reply:
مرداد ۶م, ۱۳۸۸ at ۷:۵۱ ق.ظ
خیلی کسخلی با این نظر دیوانه وارت!