غم دنیا رو نخور دنیا که ارزش نداره روزگار با همه ما سر سازش نداره زندگی زیاد و کم غصه و شادی و غم یه فریبه یه سرابه یه حباب روی آبه یکی خونش توی رویا و خیاله اونیکی مسته و تا سر حد کماله یکی با غصه گل آویز اونیکی از دلخوشی لبریز مثل موج روی آبه
در به روی خود نبند بر همه دنیا بخند عمر آدمها کمه فرصت آه و دمه عطر گلها در بهار قطره های شبنمه چشم خود بر هم زنی می رسد از ره بهار خوش به حال روزگار خوش به حال روزگار
دگر دل با محبتی در زمانه پیدا نمی شود ز مهربانی و بی ریایی نشانه پیدا نمی شود
زهرا واقعا میگم زندگی رو با غم برای خودت تباه نکن. میدونم یکی باید بهت این حرفها رو بزنه که اول ازت بزرگتر باشه بعد خودش به حرفهای خودش عمل کنه ولی از من دیگه گذشته تو با غم بجنگ و شاد زندگی کن. سعی کن خودتو از غم رها کنی چون مثل ریسمانی میمونه که هر چی صبر کنی و کاری برای خودت نکنی بیشتر دور گردنت میپیچه اونوقت باز کردنش خیلی سخته. پس بخند و شاد باش. چهار پنج ماهه دیگه تولدته یه سال بزرگتر میشی نبایستی فرصت هاتو از دست بدی چون چیزی جز افسوس نیست. ایشالله خدا عمر طولانی بهت بده ولی فکر کردی حداکثر مردم فوق فوقش سه برابر سن تو عمر کنن. بعدش سن که از ۵۰ گذشت زمان خمودیه. پس زندگی بکن. از فرصتهات خوب استفاده کن. هنوز فصل بهاره یه سال راحت میگذره و بازم میشه فصل بهار و تو همون زهرا باقی میمونی. شاد زندگی کن. متوسل غم نشو. اگه بیکار میشی زمان بیکاریتو با غم پر نکن. ثانیه هاتو با غم نگذرون. از این پستهای غم انگیز نذار. هی خودت می خونیشون هی نظرهای غم انگیز می خونی هی غمت تشدید میشه.
تو چه کار های خوبی دوست داشتی انجام بدی که انجامشون ندادی خوب الان اون کارها رو بکن. دیسک کمر که نداری پیر هم که نشدی. می تونی مسافرت کنی. میتونی ورزش کنی. بری بیرون بدویی. بری باشگاه. اینها رو از زندگیت کم نکن همش فکر کار و غم و غصه ای بیشتر خورد میشی. نگاه نکن فلانی داره از غم میمیره یا فلانی داره از خوشحالی بال در میاره خودت باش زهرا. همه ما زهرایی رو دوست داریم که شاده. غم و غصه هاش ناراحتمون میکنه. پس یادت باشه به نقطه ماکسیمم یا مینیمم می رسی پاتو بذاری روی پدال گاز تا به سرعت ازشون بگذری. با خودت قهر نکن!!!

چقدر شاد شدم از دیدار سایت شما فکر نمی کنم مرا به یاد بیاوری من گلناربانو هستم.

سال های پیش که وبلاگنویس ها اندک بودند . هر روز وبلاگ ات را میخواندم آن موقع دانشجو بودی. من هم وبلاگ می نوشتم ,”گلنار بانو “. آی خدا چقدر زود گذشت.

حالا چه میکنی؟
هر جا هستی شاد باشی.

زهرا به خودت بیا بشو زهرای خودمون از غم دربیا اینجوری دل آدم میگیره

مواظب خودت باش!!!

وقتی نیستش تن من گُر می گیره، غرق تبه

طعم لب هاش عسله یا که مثالِ رطبه

آخه من عاشقشم، بسکه … که اون با ادبه

ننه جون دال-دالِ من، قهرِ با من چند شبه

زهرا جان
ادامه ی این شعر طنز رو می تونی تو وبلاگم بخونی
سومین شعر سال ۸۸ منه ها