۱۳۸۸-۰۱-۲۲
اگر جسمی در فضا رها شود؟!
* خداییش حال و روز من شبیه دخترهای ۱۴ ساله ای هست که شکست عشقی خوردن! فقط مشکل اینجاست که نه من ۱۴ سالمه و نه همچین مسئله ای واسم پیش اومده! کلا خودمم نمیفهمم چرا اول سالی اینقدر عجیب غریب شدم؟ و چرا اینقدر این روزها نیازم به جلب توجه و محبت و خودلوس کنی بسیار فراوان شده! چیزی که فکر کنم اصلا به من نمیاد. یعنی من همون ژشت آدم بی مشکل پرفکت رو بهتر بلدم بازی کنم تا یک دختر غمگین و بی انگیزه! بس که تو خودم میریزم و هروقت هم میخوام برون ریزی کنم، به قدری مبهم رفتار میکنم که نمیشه چیزی از توش در آورد !:)
خلاصه اینکه من باید یه وقتی بذارم و با ایشون یه کم حرف بزنم و سنگامو باهاش وا کنم، ببینم دقیقا چه شونه که جدیدا اینقدر واسم ناز می کنن و ادا و اصول میان و کلا محلم هم نمیذارن! :دی
* انصافا، اگه چای نبود، اختراع نشده بود و یا اینکه به ایران نیومده بود، من چیکار میکردم؟ یعنی به چه چیزی معتاد می شدم؟! :دی
* یادتون میاد اون موقع هایی که بچه بودیم چقدر تصورمون نسبت به اتفاقات و حوادث دوروبرمون بامزه بود؟ برای مثال یادمه که هر وقت رعد و برق میشد و آسمون صدا میکرد، فکر میکردم خدا داره با یه چیزی مثل قندشکن آسمان رو میکوبه !:)
اگه بشینیم فکر کنیم، هرکدوم از ما کلی از این تصورات بچه گانه داشتیم که بنویسیمشون، داستانهای خیلی بامزه ای از توش در میاد.
* نه واقعا یکی از سوالاتی که از اون موقع تا الان تو ذهنم بوده اینه که وقتی چیزی در فضا رها میشه چه اتفاقی براش می افته؟! برای مثال فرض کنید یک جسم به اندازه کافی سنگین از دست یک فضانوردی که داره یک فضاپیما رو تعمیر میکنه، رها بشه، چی میشه؟! بالاخره به زمین میرسه یا نه؟ تا حالا همچین اتفاقی افتاده؟ مطمئنا این جواب به فاصله اون جسم از خورشید هم بستگی داره. اگه نزدیک باشه که ذوب میشه، ولی خوب حالا فرض کنیم نزدیک خورشید نیست و یا اینکه جسم ذوب شدنی ای نیست (اینم نمیدونم که همچین جسمی وجود داره یا نه؟). به علت عدم یا کمبود جاذبه این جسم تا ابد معلق میمونه یا بالاخره جذب چیزی در فضا میشه و یا اینکه به زمین میرسه؟!
* حالا بدون شک من خل شدم که بین اینهمه کاری که دارم نشستم همچین سوالاتی میپرسم نه؟! تصور کنین باید دقیقا یه چیزی حدود ۱۰ روز کاری دیگه گزارش نهایی این پروژه ای رو بدم که عین چی توش موندم! :دی
اینم فقط برای این نوشتم که خودم و وبلاگم یه کم از این حال و هوا در بیایم. چون تنها چیزی که میتونه تو این زمان فشرده به من کمک کنه، بهره گیری از تمام قوا و استعدادهای نداشته ام هست!
فرزاد Reply:
فروردین ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۴ ب.ظ
حالا اگه جسم واقعا تو فضا سرگردون باشه به احتمال ۹۹% آخرش به خورشید برخورد می کنه چ.ن قویترین گرانش تو منظومه شمسی رو داره و سرعت گریز ازش خیلی زیاده
جواب به این نظر
زهرا Reply:
فروردین ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۶ ب.ظ
فرزاد خیلی جالبه
یعنی در نهایت خورشید همه چیز رو به طرف خودش می کشه؟ درست متوجه شدم؟
با این تفاسیر همه اشیایی که به فضا فرستاده میشن باید بعد از مدتی جذب خورشید بشن
جواب به این نظر
فرزاد Reply:
فروردین ۲۲م, ۱۳۸۸ at ۳:۳۶ ب.ظ
خوب تو فضای منظومه شمسی هیچی نمیتونه واقعا سرگردون بمونه، یا باید تو مدار یه سیاره یا جسم دیگه باشه یا تو مدار خورشید یا سرعت گریز از خورشید رو به دست بیاره تا بتونه از منظومه شمسی فرار کنه والا یا میفته رو خورشید یا با احتمال کمتر یکی از سیارات، ولی تقریبا همه اجسامی که به فضا می فرستیم رو در مدار زمین قرار می دیم. ( ماهواره ها) سفینه های خاصی هم هستن که برای بررسی اجرام دیگه منظومه شمسی فرستاده میشن، مثا پایونیر ها، وایکینگ ها، ووییجر ها و … که اینا رو با یه سرعت گریز مناسب از جاذبه زمین فراری میدن تا تو یه مسیری قرار بگیرن که بخشی از یه مداره دور خورشیدیه و در واقع مثل خلاص روندن ماشین میمونه چون عملا اگه سفینه بخواد با سوخت خودش چرخ بزنه کلی باید سوخت مصرف کنه. پس اونو تو مدار خورشیدی قرار می دن تا خلاص بره و وقتی نزدیک جسم مقصد مثلا مریخ رسید معمولا موتورهاش روشن میشه و سرعتشو میگیره تا در مدار اون جسم قرار بگیره. ولی شاهکار استفاده از مکانیک نجومی پروژه های ووییجر بودن که دو تا سفینه رو با استفاده از جاذبه یه سیاره به مدار سیاره بعدی میفرستادن و اینجوری مشتری و زحل و اورانوس و نپتون رو از نزدیک دیدن و بعدشم نپتون چنان سرعتی به سفینه داد که سرعت گریز از منظومه شمسی رو پیدا کردن و از جاذبه خورشید تونستن رها بشن.
جواب به این نظر