رقصم گرفته بود …

رقصم گرفته بود
مثل درختکی در باد
آنجا کسی نبود
غیر از من و خیال تنهایی…

رقصم گرفته بود
ویرانه سر، دیوانه وار
تنها… تنها….
رقصیدم.

* شاعر: زنده یاد “ابراهیم منصفی”. میتونین این آهنگ رو با صدای سهیل نفیسی بشنوید.

۸ نظر

  1. اسدی ۱۳۸۸-۰۱-۲۸، ۹:۲۰ ب.ظ

    قشنگ بود

    اسدی Reply:

    میشه همین الان به وبلاگم سر بزنی

  2. حامد «آسمان نقره ای» ۱۳۸۸-۰۱-۲۹، ۷:۰۴ ق.ظ

    این جواب به کامنت پست قبل نفهمیدم لحنش چطور بود!
    من اصلا عنوان پست رو نخونده بودم

    زهرا Reply:

    لحنش خود مواخذه گری بود
    مرسی !:)

  3. ملجه ۱۳۸۸-۰۱-۲۹، ۵:۰۶ ب.ظ

    قشنگ بود… هم شعرش و هم عکسش

    واسه چند لحظه کوتاه هم که شده احساس آزادی به آدم دست میده :پی

  4. saeed ۱۳۸۸-۰۲-۳۱، ۱۰:۱۶ ب.ظ

    متن کامل شعر را برای من ارسال کنید لطفا

  5. ناشناس ۱۳۸۸-۰۴-۸، ۱:۴۱ ق.ظ

    ghashang budo soheil nafisi ba ruhi az musigh kei daresh damid ghashang tar ham shod.

  6. مهدی نعیم اصل ۱۳۸۸-۰۶-۴، ۶:۲۳ ب.ظ

    رامی معرف فرهنگ جنوب به تمام دنیا بود