۱۳۸۷-۱۲-۸
فضای بیش از حد سیاسی دانشگاههای ما
* داشتم این پست بامدادی رو میخوندم، یاد یه خاطره ای افتادم. بعد از اینکه یکی از هم اتاقیهام از ایران رفته بود من تقریبا ۱۰ ماهی بود که ازش خبر نداشتم تا اینکه یه بار آنلاین شد و با هم حرف زدیم. یادمه اولین سوالی که راجه به دانشگاشون تو آمریکا ازش پرسیدم برگشت گفت: زهرا بر خلاف ایران، جو دانشگاههای اینجا به شدت علمی و متصل شده به صنعت و بازار کار هست، تو اینجا دانشجویی یعنی مدام باید کار کنی و تحقیق کنی و به فکر نمره هات باشی و مقاله ارائه بدی و … بر خلاف ایران که کلی دودره بازی در می آوردیم و خوش میگذشت!
* واقعیتش اینه که تو ایران، اکثر دانشگاههای ما به جای اینکه اساسا محلی برای یادگیری دانش و فن باشن، بیشتر محلین که دانشجوها دارن توش فعالیت سیاسی میکنن. سرکلاس بحث سیاسی، تو حیاط بحث سیاسی، تجمع، تحصن، تو آزمایشگاه هم بحث سیاسی، تو کتابخونه هم بحث سیاسی، تو لابراتوار بحث سیاسی، حتی سایتهامون هم سیاسی ان! آخرشم میبینیم سیاستمون هم به جایی نرسیده و بدتر از اقتصادمون تکلیفش معلوم نیست و لنگ میزنه.
ما کلا ملت سیاست زده ای هستیم! از راننده تاکسی مون که حواسش باید به رانندگیش باشه، گرفته تااااا استادی که باید سر کلاس، مدار الکتریکی درس بده، همه مون در ۲۴ ساعت شبانه روز داریم نظریه سیاسی در میکنیم!
نمیدونم تو همه کشورهای در حال توسعه اینطوریه یا اینی که میگن ایرانی بازیه فقط تو ایران اینطوریه! ما عادت داریم همه چیز رو به سیاست ربط بدیم همه چیز! حتی خیلیا قادرن یه مقاله علمی صرف رو هم به سیاست ربط بدن. از طرفی دیگه هر اتفاقی که تو ایران می افته، به علت زومی که از خارج روش هست، بازم بیش از حد سیاسی میشه و واکنشهای عجولانه ای هم که در ازاش گرفته میشه، بازم قضیه رو بیش از حد بغرنج میکنه. الان تو ایران تقریبا آزادترین نهاد، نهاد دانشگاه هست و برای هموین خیلیا از خداشون هم هست که دانشگاه فضاش سیاسی بمونه و مدام در حال تحصن و تجمع و راهپیمایی و …
* من نمیگم دانشجو باید منفعل باشه. نه اتفاقا دانشجو باید نسبت به سرنوشت کشورش حساس باشه ولی به اندازه همه قشرهای دیگه! اینکه انتظار دارن دانشجوها بیشتر دراینباره حساس باشن، به نظرم هیچ کارکرد دیگه ای نداره جز اینکه هر روز محیط دانشگاههای ما پرآشوب تر باشه و به جای اینکه به فکر علم آموزی باشن تا ۲ روز دیگه مشکلی از این مملکت حل بشه، صرفا وارد جوگیری های بی پایانی میشن که همه مون هم میدونیم فایده ای نداره! همین آقا/خانمی که مدام تحصن میکنه، ۲ روز دیگه بالاخره بعد از N ترم مشروطی باید فارغ التحصیل بشه دیگه غیر از اینه؟ فکر کردین اگه محیط دانشگاه به همین منوال بخواد باشه، این آدم چی بارش هست؟! اونم برای یک کشور در حال توسعه ای مثل ایران که زیر بار مشکلات اقتصادی و انواع و اقسام تحریم ها هست.
* ضمن اینکه دوستان عزیز ما خودمونم تا همین یکی – دو سال پیش دانشجو بودیم و همین چوبها رو خوردیم. شما اگه فارغ التحصیل بشید، در ایران صرفا مدرکتون و معدلی که توش درج شده، اهمیت داره! برای اینکه یک کار خوب بهتون پیشنهاد بدن. برخلاف انتظار شما مدرک تو ایران، بیشتر از اون چیزی که فکر میکنین اهمیت داره. پس اگه بابای پولداری ندارین و یا پارتی کلفتی ندارین، بیخودی هیجانزده نشید که بعدا پشیمون خواهید شد!
عزیز من، اون آقا/خانمی که تو صدای آمریکا و رادیو فردا نشسته و واسه گفتن هر کلمه پول میگیره، داره از جون و آینده حرفه ای شما مایه میذاره؛ خیر بنده و شما و این مملکت رو نمیخواد باور کنین!
* الان تو دانشگاههای ما همه نوع اتفاقی می افته، الا اینکه علم روز به شیوه صحیح به دانشجو ارائه بشه. اصلا خیلی از دانشجوها هم به دانشگاه اینطوری نگاه نمی کنن! دانشگاه شده تبدیل به محلی برای فعالیتهای سیاسی و هیجانی که آخرشم هیچی از توش در نمیاد. نمیگم به خاطر بیفایده بودن باید فوکوس سیاسی از دانشگاه برداشته بشه، نه به این خاطر میگم که اصلا دانشگاه هدف و کارکردش این نیست. دانشجو باید همونقدر به سیاست اهمیت بده که باقی افراد میدن. مگه چه برتری بین یک دانشجو با یه فارغ التحصیل یا یک فرد عادی وجود داره که خیلیا انتظار دارن، دانشجو ۲۴ ساعته در حال فعالیت سیاسی باشه؟! گیریم که باشه، این آدم بعد از اینکه فارغ التحصیل شد، چه نفعی به حالش خواهد داشت؟! من فقط میدونم دانشگاههای ما خیلی جو زدن ان! همینکه مهمترین اخبار سیاسی کشور از دانشگاهها در میاد و از اونطرف آب هم از این حرکات حمایت میشه، خودش این ادعا رو ثابت میکنه.
* من خودم به شخصه، ترجیح میدم به جای اینکه هر روز یک خبر تحصن، تجمع یا راهپیمایی از دانشگاههامون در بیاد، یه خبر/تولید علمی یا تکنولوژیکی از توش در بیاد! تا زمانی که فضا اینطوریه، محاله به همچین چیزی برسیم.
مهدی Reply:
اسفند ۸م, ۱۳۸۷ at ۲:۲۴ ب.ظ
بهتره به این شکل بگم . نباید توی جامعه حال حاظر ایران نگاه منفی به سیاست داشته باشیم.
یادمون باشه همه چیز مدرک و شام و نهار و لباس نیست. بعضی مواقع چیزی به اسم اخلاقیات هم وجود داره.
مهدی Reply:
اسفند ۸م, ۱۳۸۷ at ۲:۳۶ ب.ظ
بعضی مواقع تعطیل کردن همه چیز مساوی اخلاقیات است. برای نمونه جریانات دانشگاه زنجان! توی اون مورد دانشگاه باید تعطیل میشد. اما این رو هم قبول دارم که توی مواردی مثل دفن شهدا توی دانشگاه یک یک مقدار حساسیت بیجا وجود داشت.
شما توی نوشته جو زدگی رو با سیاست قاطی کردی در حالی که اینها کاملا با هم متفاوتند.
مهدی Reply:
اسفند ۸م, ۱۳۸۷ at ۷:۳۳ ب.ظ
خوب مشکل من هم همین حد و اندازه است. به نظر من دانشگاههای ما باید خیلی بیشتر از این سیاسی باشه.
از طرفی به فض
مهدی Reply:
اسفند ۸م, ۱۳۸۷ at ۷:۳۸ ب.ظ
خوب مشکل من هم همین حد و اندازه است. به نظر من دانشگاههای ما باید خیلی بیشتر از این سیاسی باشه.
از طرفی به فرض که چپی ها محکوم کنند یا راستی ها تشویق ، این دلیلی برای فعالیت سیاسی نکردن دانشجو نیست.دانشجو باید فعال باشه چه دانشجو راستی و چه دانشجو چپی (زشت ترین کلمات همین راست و چیه به نظر من) ، چه مخالف نظام و چه موافق نظام.
از طرفی به قول دوستان شما دانشگاهای ژاپن و مخصوصا کره جنوبی رو با ایران مقایسه کنید.
علی Reply:
اسفند ۹م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۱۶ ق.ظ
سلام دانشگاه ها که تو آمریکا دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی از الآن ایران خیلی سیاسی تر بود . بستگی به شرایط زمانه داره.
اصلا منظورت از اینکه میگی همه چی تعطیل بشه رو نفهمیدم چون در بهترین حالت ۲۰ درصد دانشجو ها سیاسی هستن بقیه به فکر درس نمره هستن
نوشتی:”ضمن اینکه دوستان عزیز ما خودمونم تا همین یکی – دو سال پیش دانشجو بودیم و همین چوبها رو خوردیم.” بعید می دونم تو دانشگاهی که شما درس خوندین چوب سیاسی بودن رو خورده باشید چون هم از شما بعیده حرف سیاسی بزنید( که باعث بشه چوب بخورید) هم از اون دانشگاه بعیده حرف سیاسی توش زده بشه که کسی چوبش رو بخوره