دیدگاه‌ها برای: اجبارها، دارن از من یکی دیگه می سازند…

با: یاسی

یاسی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام زهرا جون
جالبه…فکر میکردم این دلمشغولیها رو کسی نداره و فقط منم که بین این افکار دست و پا میزنم!
این دلمشغولیها گریبانگیر کسایی میشه که میخوان خودشونو قوی کنن ولی به خاطر این مجبورن از خیلی از ویژگی هاشون بگذرن ..احساساستشون رو سرکوب کنن..نمیدونم ارزشش رو داره یا نه…ولی هیچ کدوممون نمی خوایم فردا پس فردا یه آدم معمولی با یه زندگی معمولی تر مثل زندگی بقیه آدما باشیم..موفق باشی خانم مهندس

با: shina

shina — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

ببخشیدنمی دونم چرا نظرم دو بار چاپ شد

با: حسن

حسن — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

وقعا دلسوخته ایی

با: sina

sina — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

چون ما از جنس این دنیا نیستیم اگر به تمام آرزو های خودهم برسم باز دچار دلزدگی می شویم:
روزها فکر من اینست وهمه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا می روم آخر ننمایی وطنم
جان که از عالم بالاست یقین می دانم
رخت خود باز برآنم که همانجا فکنم
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم
……….******………..
تا چند عمر در هوس وآرزو رود
کاش ان نفس که برآود فرورود
مهمان سرست خانه دنیا که اندر او
یک روزاین بیاید یک روزاورود
ازبهر دفع غم به کسی گر بری پناه
هم غم بجای ماند وهم آبرو رود

با: سینا

سینا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سینا اسم اصلی منه نمدونم چرا نوشته های منو پاک می کنید
چون ما از جنس این دنیا نیستیم اگر به تمام آرزو های خودهم برسم باز دچار دلزدگی می شویم:
روزها فکر من اینست وهمه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا می روم آخر ننمایی وطنم
جان که از عالم بالاست یقین می دانم
رخت خود باز برآنم که همانجا فکنم
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم
……….******………..
تا چند عمر در هوس وآرزو رود
کاش ان نفس که برآود فرورود
مهمان سرست خانه دنیا که اندر او
یک روزاین بیاید یک روزاورود
ازبهر دفع غم به کسی گر بری پناه
هم غم بجای ماند وهم آبرو رود

با: دلسوخته

دلسوخته — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
این شعر را در وصف حالت مناسب دیدم پس تقدیمت میکنم:

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد
وسعت تنهائیم را حس نکرد
در میان خنده های تلخ من
گریه پنهانیم را حس نکرد
در هجوم لحظه های بی کسی
درد بی کس ماندنم را حس نکرد
آن که با آغاز من مانوس بود
لحظه پایانیم را حس نکرد

با: امیر

امیر — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام راستش خیلی قشنگ می نویسد . نفهمیدم چطور آمدم اینجا ولیکن باز هم مزاحم خواهم شد.

با: اینتر

اینتر — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

فکر میکردم بهتر تمومش می کنی !

با: اینتر

اینتر — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

:-/

با: مریم

مریم — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

به به! به به! دیگه آبجی خودمه این مرضیه کاریش نمیشه کرد .فقط خیلی بی مرامه . سالی دو بار برای من کامنت می زاره .بعدشم به آدم میگه چرا به من سر نمیزنی :دی