گفته اید : «واژه دموکراسی به قدری اینروزها چیپ شده که استفاده اش نکنم سنگینتره! » من آرزوی این روز را میکنم که استفاده «لفظی محض» از این واژه به قصد خود بزرگتر نشان دادن و انسان فرهیخته بودنمون , چیپ بشه و « عملا » هر کدوم از ما برای شخصیت و افکار خودمون و جامعه مون ازش استفاده کنیم و اینجور نباشه که به قول شما :
«کلا من به یه عقیده ای رسیدم و اونم اینکه هر کی بیشتر تو جملاتش از دموکراسی و زنده باد مخالف من استفاده می کنه، به همون میزان در عمل عکس این رفتار میکنه.» پس به نظر من هنوز آنروز نرسیده پس اجازه بدین اونقدر بار لفظی این واژه دموکراسی رو چیپ کنیم که بر بار معنا و مفهومش هم اندک اندک فکر کنیم و به یک ملکه ذهن تبدیلش کنیم .مثل روزهای اول مدرسه که تنها به ظاهر حروف الفبا توجه داشتیم و اونقدر الف و ب نوشتیم که ظاهرش و پز دادنش از بین رفت و ملکه ی ذهنمون شد و باهاشون بعدها کلمه و حرف و کم کم جمله ساختیم و به ظاهر الف و ب دیگه توجه نداشتیم .

۲)توی آرشیوت نوشته بودی زود رنجی.ببین من یه آدم حسابی می شناختم که می گفت دو جور آدم زود ناراحت می شن و دلشون میشکنه:
اولیاء خدا و انسان های ضعیف.تو که ضعیف نیستی؟!!