۱۳۸۷-۰۴-۲۹
جنایتکار واقعی جنگ کیست؟
* اگر من و او، در قهوه خانه ای قدیمی، یکدیگر را دیده بودیم
شاید با هم می نشستیم، و نوشیدنی ای با هم میخوردیم
اما چون در جنگ مثل دو سرباز ساده، رو در رو هم قرار گرفتیم، به روی هم آتش گشودیم
من به او شلیک کردم و درجا او را کشتم، او را زدم و کشتم زیرا دشمن من بود
آری البته که او دشمن من بود، و این مثل روز روشن بود
اما… او هم چون من شاید به اجبار، وارد ارتش شده بود
و حتی از سر بیکاری، وسایل زندگی اش را هم فروخته بود
جنگ چیز عجیب و غریبی است، به کسی شلیک میکنی
که اگر جایی قهوه خانه ای وجود داشت، او را به آنجا دعوت میکردی
یا با قدری پول به کمکش میرفتی…
“Thomas Hardy”
راستش این مطلب کمانگیر خیلی منو ناراحت میکنه. هم خود مطلب و هم برخی از کامنتاش. جدای از مقایسه نا صحیحی که بین جنگ ایران و عراق و ربطش به هلوکاست و کشتار یهودیان انجام داده، اون تیترش و ربطش به عکس مقبره شهدا و عنوان گذاری “سنگفرش ِ راه ِ نیمه کاره ی رسیدن به قدس از طریق کربلا” همه اینها باعث میشه عمیقا ناراحت بشم و تعجب کنم…
چیزی که میخوام بنویسم اصلا در حد جوابی برای اون پست نیست. صرفا یکسری درددل هست و اینکه میخوام فقط ناراحتی خودم رو از این بی انصافی ابراز کنم. مخاطب من فقط اون پست نیست، من خیلی دیدم کسانی که اینطور فکر می کنن.
* یکی از بزرگترین مشکلات ما توی قضاوتهامون دیدگاه سیاه و سفید و یا به قولی صفر و یک هست. خیلی به ندرت پیش میاد وقتی روی چیزی تعصب داریم همچین دیدگاهی رو کنار بذاریم.
واضحه طبق تمامی نوشته ها، کمانگیر با نظام جمهوری اسلامی مخالفه و همین باعث شده، برخی از مواقع هیچ نقطه قوتی رو نبینه و در تمامی موارد فکر کنه این ایران هست که مقصره، این نظام ایران هست که باگ داره. حتی متاسفانه توی جنگی که ۸ سال به ایران تحمیل شد و حتی فراموش شده که اصلا ایران شروع کننده جنگ نبوده، بلکه عراق بوده که جنگ رو آغاز کرده و ایران در حقیقت صرفا از خودش دفاع کرده!
* دادن لقب جنایتکاران جنگی به سربازهایی که رفتن از وطنشون دفاع کردن؟! به نظر شما اگه الان و یا هر زمان دیگه ای کسی به کشور شما حمله کنه و شما برای دفاع از خودتون برین با دشمن بجنگید (تاکید میکنم بجنگید) و طبیعی هست در این جنگ ممکنه چند نفر رو بکشید (زیرا نفس جنگ همینه و چیز کثیفی هم هست) شما جنایتکار محسوب میشید؟ یا اونی که حمله کرده و باعث شده شما از خودتون دفاع کنید؟
فکر می کنین کدوم سربازی وقتی موقع سربازیش میشه، آرزو داره جنگی بشه که مجبور بشه بره آدم بکشه یا نقاطی از بدن آدمهای دیگه رو مصدوم کنه؟! حتی اون سرباز آمریکایی هم رو اگه فرض کنیم، موقع رفتن به عراق یا افغانستان، با اکراه رفته و بعید میدونم چنین چیزی در سرش بوده باشه. اونی که فرمان جنگ صادر می کنه، اونی که تهدید میکنه، اونی که تفکر جنگ رو گسترش میده، اونه که جنایتکار واقعی جنگ هست، نه اونی که فرمان دفاع میده، نه اونی که دفاع میکنه نه حتی اونی که مجبوره برای فرار از مجازات بره بجنگه…
* نفس جنگ هست که کشتار آدمها رو در پی داره. همین که جنگ رخ میده عده ای اعزام میشن برای اینکه بکشن و ویران کنن، عده ای هم اعزام میشن برای اینکه دفاع کنن. توی این دفاع چاره ای نیست مگه اینکه اگه لازم باشه دشمن رو بکشید! شما اگه در جنگ نکشید، کشته می شید، اگه ساکت بنشینید، کشورتون اشغال میشه. کمانگیر نوشته آیت الله قلدر بود! این جمله رو واقعا نمیتونم توجیهش کنم! چه کسی جنگ رو شروع کرد؟ صدام قلدر بود یا امام خمینی؟ ایران به عراق حمله کرد یا عراق به ایران؟! اگه صدام حمله نمیکرد، امام فرمان دفاع و جهاد میداد؟ چاره چی بود پس؟ امام سکوت میکرد که صدام بیاد همه جا رو بمباران کنه و کل کشور رو ویرانتر کنه؟ یا بخشهایی از کشور رو تقدیم عراق میکردیم تا جنایتکار محسوب نشیم و صلح طلب لقب بگیریم؟
* کسی که از آدم کشی بدش میاد، باید دنبال مسبب بگرده، باید دنبال علت بگرده، نه اینکه معلول رو مقصر بدونه! خنده دار نیست که صدام حمله کرده، صدام جنگ رو شروع کرد، اونوقت اینجا نشستیم و امام و اون سربازان بی گناهی رو که رفتند جنگیدند، مقصر و جنایتکار جنگی میدونیم و با هیتلر مقایسه می کنیم؟! اگه توی اون متن اشاره ای به مهاجم و صدام شده بود، میشد گفت آری کمی منصفانه است ولی نکته جالب اینجاست که طرفی حمله کرده، و طبق همه قوانین بین المللی مهاجم محسوب میشه، اصلا اسمی ازش برده نشده؟!
من از شما می پرسم، از نظر شما جنایتکار جنگی به چه کسی اطلاق میشه؟!
* این کامنت رو هم خودم و واقعا ناراحت شدم:
«به نظر من بکار بردن کلمه “شهید” اصلا مناسب نیست و باید از کلمه “جانباز” استفاده کرد. زیرا کلمه شهید برای کسانی است که در راه خدا کشته میشوند و نه در راه انقلاب اسلامی»
میشه گفت نویسنده این کامنت شاید از همون آدمهایی هست که موقع جنگ خودشون رو جایی پنهان کردن و شایدم فرار کردن. چطور می تونیم به کسانی که برای همین مملکت جنگیدن اینطور برچسب بزنیم؟ در همه کشورهای دنیا، سربازی که برای وطنش میجنگه، سربازی که برای حفظ از مرزهای کشورش میجنگه و کشته میشه شهید محسوب میشه و خودش و خانواده اش کلی ارج و قرب میگیرن. اونوقت در مملکت ما همه چیز برعکسه. اون موقع که اکثر ماها بچه شیرخوار بودیم و شاید بعضی از ماها هنوز دنیا نیومده بودیم، جایی در این مملکت جنگ بیداد میکرد، خمپاره، توپ، تانک، تفنک و عده ای از اینها نترسیدن و رفتن جنگیدن تا تمامی مرزهای این کشور حفظ بشه، اینطور قضاوت کردن، بی انصافی نیست؟!
* دوست من هنوز هم وقتی اسم “مرتضی” رو میشنوه یاد برادر شهیدش می افته که بچه ۲ ساله اش رو بوسید و رفت که بجنگه و شهید شده، چطور می تونی همچین فردی رو جنایتکار بدونی و یا ذره ای از ارزشش کم کنی؟
همکلاسیم هیچ وقت پدرش رو ندید، زمانی که در شکم مادرش بود، پدرش که استاد دانشگاه هم بود، برای دفاع رفت و هنوزه هنوزم جسدش رو هم ندیدن و صرفا قبری براش کندن با اسم پدرش، شهید گمنام. هنوز هیچ خبری ازش ندارن، چطور می تونین ارج این آدم رو پائین بیارین؟ من و شما هیچ وقت همچین شهامتی داریم؟!
* جنگ چیز کثیفیه! وقتی اتفاق بیفته، چاره ای جز دفاع نداریم. داریم؟ چرا باید اتفاق بیفته؟ چرا باید از جنگ طرفداری کنیم؟ چرا باعث و بانیش رو نفرین نمی کنین؟! چرا انتظار دارین وقتی جنگی بشه، هیچکدوم از سران مملکت دستور دفاع ندن و ساکت بنشینیم که کشور رو تکه پاره کنن؟! واقعا نمی فهمم دلیل اینهمه دشمنی کور با وطنی که درش زاده شدین، رشد کردین، خانواده تون اونجان، دوستانتون، زادگاهتون، چطور می تونین اینطور قضاوت کنین؟ هیچکدوم از اینها براتون مهم نیست؟
مرتبط:
مواظب باشیم جنگ نشود تا مجبور به تن دادن به منطقاش نشویم!
* پانوشت مهم:
راستش من این مطلب رو دیروز نوشته بودم ولی جرات پابلیش نداشتم:( من اصلا توی این پست نمیخواستم به شخصیت کسی توهین بشه، لطفا شمام در کامنتها رعایت کنید. بحث من روی این مطلب خاص هست و نه شخصیت نویسنده.
