ازدواج با همکاری گوگل

* امروز تو وبلاگ رسمی گوگل یه مطلبی خوندم با این مضمون که چطور یک زوج با استفاده از محصولات گوگل برنامه عروسی شون رو طرح ریزی کردن:) طبیعی که حس فضولی شدید من گل کرد که داستان کامل رو بیابم و ببینم از چه قراره و در ممالک استکبار جهانی چطوری با استفاده از گوگل عروسی می کنن؟:دی
نکته: من صرفا به عکسهایی که توی متن اصلی آورده شده، لینک میدم. چون ممکنه خیلی طولانی بشه و همین طور اینکه ممکنه حجم صفحه رو زیاد کنه. دیگه ببخشید:-)

* نویسنده این پست اولش از بلاگر تشکر کرده که امکانی گذاشته که این پست خاص، زمانی بره روی وب که این آقا با نومزدشون اندر مسافرت ماه عسل تشریف دارن! این زوج به ترتیب این کارا رو کردن:

* اولش، با استفاده از مستندات گوگل کارایی که لازم بوده برای مراسم انجام بدن و همین طور لیست مهموناشون، اینکه مهمونا توی مراسم کجا باید مستقر بشن، آدرسهای اونها و اطلاعاتی از این قبیل رو ثبت کردن. اونوقت این لیست رو بین خودش، نومزدش، خونوده هاشون و هر کسی که لازم بوده آخرین اطلاعات از کارهای لازم رو داشته باشه، به اشتراک گذاشتن. اینطوری لیست اصلی مهمونا در اختیار همه شون بوده. اینم عکس این لیست.

ابزار دیگه ای که استفاده کردن، Pages گوگل بوده. اونا یه صفحه ایجاد کردن و آخرین اخبار مربوط به عروسی شون رو توش بروزرسانی میکردن تا دوستان و اقوامشون مطلع بشن. اینم عکس این صفحه.

* با استفاده از ابزار وب مستر گوگل، سایت ایجاد شده رو خصوصی کردن. اینم شاهد مدعا:دی

* تحلیلگر گوگل به اونا کمک میکرده تا بفهمن آیا اینایی که باید سایت رو ببینن واقعا سایت رو می بینن؟ و کدوماشون میبینن. اینم خروجی تحلیلگر.

* قسمت جالب قضیه استفاده از نقشه های گوگل بوده. اونا روی نقشه به مهموناشون نشون دادن که مراسم عروسی کجا برگزار میشه؟ و اطرافش چه هتلها، بارها و یا مناظری وجود داره؟ (برای اینکه لابد آدرس رو سریعتر پیدا کنن:دی). اینک عکسی از نقشه محل برگزاری مراسم

دلیل دیگه استفاده از نقشه های گوگل به این خاطر بوده که، مهمونایی که از انگلیس میان، یه شناختی راجع به شهرهای نیویورک و بوستون پیدا کنن تا برن خودشون اونجاها رو هم بگردن. خلاصه اینا دسته جمعی یه نقشه مشترک داشتن که روش مکانها و مناظر لازم برای مسافرت آخر هفته ای رو به مهمونا نشون میدادن و به صورت اتوماتیک این نقشه روی سایتشون آپدیت میشده. اینم نقشه نیویورک این زوج.

* یکی دیگه از ابزارهایی که اینا استفاده کردن، فرمهایی بوده که میتونین به مستندات گوگل اضافه کنین. اینا از این طریق یک صفحه درست کرده بودن که ایده های مهمونا رو راجع به آهنگایی که دوستشون دارن و باید توی مراسم پخش بشه، جمع آوری میکردن. سپس نتیجه نظرسنجی رو به ترتیب پرطرفدارترین آهنگا توی یه صفحه گسترده گوگلی ثبت کردن و غروب روز مراسم آهنگای محبوب رو به لیست اجرا اضافه کردن. اینم صفحه نظرسنجی که حاوی عکسای این زوج هست(ای کاش لیست آهنگا رو میذاشتن).

* جیمیل هم واضحه که کمک شایانی کرده. مثلا جالبه میگه که یادم نمیاد یکی از دوستانشون (Aunty Valerie) چه غذایی دوست داشته ولی توی جیمیل سرچ کرده دیده این خانم به گوشت خرچنگ دریایی متمایل هستند:دی

* تقویم گوگل هم توی زمانبندی خیلی بهشون کمک کرده. چون هر دوتاشون راحت برنامه همدیگه رو میدیدن و میتونستن با هم هماهنگ باشن. تاریخ عروسی شون رو هم با استفاده از این تقویم، انتخاب کرده بودن.

* عکسایی هم که عکاسشون گرفته بوده، یعنی عکسای عروسی شون رو هم توی سرویس پیکاسای گوگل به اشتراک گذاشتن!

* خوب تموم شد. حالا نظر شما چیه؟ معنی داره همچین چیزی توی ایران؟ این ایده رو تائید می کنین؟:)

۲۷ نظر

  1. حمیدرضا ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۱:۴۸ ق.ظ

    سلام خوبی!
    نمیدونم چطور لینکم رفته تو لینکدونیت:دی به هر حال من پای تبادل لینک دائمم!

    اگه از این حرکت حمایت کنی ممنون!
    حرکت:
    http://www.p30stars.com
    http://www.petitiononline.com/hsiforus/petition.html

    تابعد!

  2. کامیار ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۲:۴۷ ق.ظ

    من خودم بسیار این حرکات و دخالت فن آوری در زندگی روزمره را قبول دارم ولی راضی کردن پدر و مادرها و شکستن سنت های قدیمی و خاک گرفته کار چندان آسانی نیست! و معمولا توی ایران در صورتی که هردوطرف هیچ مشکلی نداشته باشند باز هم به طریقی مشکل تراشی میکنند این قضایا منتفیه!
    عروسی کردن توی ایران از آپولو هوا کردن هم سخت تره! مثلا این رسم که از مهمون بپرسی دوست داره چی بخوره به نظر اکثریت جامعه یه چیز مسخره است و اگه یه غذای چرب و رنگین بزارن روی میز طرف خوشحال تره در صورتی که اینطور نیست.
    ایرانیا با مساله ی اشتراک و کار گروهی هیچ نسبتی ندارند و هرکس میخواد روی عقیده ی خودش حرکت کنه که این نه تنها به پیشرفت کار کمک نمیکنه بلکه باعث ایجاد مشکلات فراوون هم میشه.
    همه ی اینها به کنار! کسی میتونه مادربزرگ یا پدربزرگ من رو بشونه پای کامپیوتر و ازش بخواد وارد یه سایت خصوصی بشه!؟ یا توی گوگل داکس فرم پرکنه یا روی گوگل مپ مکان رو پیدا کنه!؟ عمرا! این فقط مربوط به افراد مسن نیست، الان خیلی از مهندسین کامپیوتر ما هم هستن که نمیدونن همچین سرویسهایی وجود داره یا مثلا میشه استفاده هم ازشون کرد.

    اگه من در زمان ازدواج مشکلات امروز رو نداشته باشم یکی از گزینه های عالی همین سبک هست. همه چیز منوط به شرایطی هست که در آینده خواهیم داشت ولی برای امروز ایران این کار در حد ماموریت غیرممکن ۳ هست!

  3. صندوقک ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۷:۳۳ ق.ظ

    اینهم یه نوع استفاده از ابزار مدرنه عالیه

  4. خانمه ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۷:۴۳ ق.ظ

    اینا احیانآ زندگیشون مجازی نبوده؟؟؟

  5. زهرا ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۸:۰۱ ق.ظ

    خانمه جون نه ظاهرا توی پستهای قبلیش یه توضیحاتی داده بوده:) صرفا یه سری طرح ریزی ها رو اینترنتی انجام دادن:)

  6. زهرا ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۸:۱۰ ق.ظ

    به کامیار:
    خوبی روش اینا هزینه کم و همین طور صرفه جویی در زمان بوده. تصورش رو بکنین که اگه همه اینکارا رو میخواستن تو دنیای واقعی انجام بدن هزینه و زمان مورد نیاز چند برابر میشده.

    حتی اگه بشه تعداد اندکی رو اینطوری برای یه مراسمی معرفی کرد، بازم در زمان صرفه جویی زیادی میشه. از این نظر قابل تحسینه:)

  7. فائزه ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۱۰:۴۸ ق.ظ

    پس این که من از اون اوایل از گوگل خوشم میومده بی حکمت نبوده
    :دی

  8. صادق ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۱۱:۰۵ ق.ظ

    خیلی ایده باحالیه! البته برای پولدارا.

  9. داستانک ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۱۱:۴۸ ق.ظ

    چه دنیایی شده !!!

  10. ahmad ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۱:۱۸ ب.ظ

    زندگی الکترونیکی ، یعنی همین .

  11. پدرام ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۳:۴۶ ب.ظ

    ازدواج در اینترنت اولین بار در کشور فرانسه و حومه های شهر پاریس مطرح شد. این شهر یعنی «ایسی لهمو لینو» یکی از شهرهای اینترنتی و سرآمد شهرهای فرانسه در حوزه اینترنت و اطلاع رسانی است .
    در کشور ما هم موضوع دوست یابی رایانه یی و ازدواج اینترنتی طبق نتیجه ی تحقیقی که در « روزنامه ی اعتماد صفحه ی ۱۱ به تاریخ ۱۹/۱/۸۵ » به چاپ رسیده است از حدود ۳۲ سال پیش در بین عموم مطرح شد تا جایی که چندین سایت نیز در این مورد به وجود آمد و اقدام به عضو یابی کرد [ راست یا دروغش گردن روزنامه ی اعتماد ]
    در کشورهای اروپایی ارتباط سالم از طریق اینترنت صورت می گیرد و طرفین پس از اینکه تصمیم به ازدواج گرفتند شرایط خود را صادقانه بیان و با هم ازدواج می کنند. اما چون در کشور ما این فرهنگ وجود ندارد…
    اما به طور خلاصه , به هر علتی که باشد , جامعه و نسل جدید دستخوش یک تحول اخلاقیست .
    « متاع کفر و دین , بی مشتری نیست گروهی این , گروهی آن, پسندند »
    « عشق صادقانه و رو راست » همیشه و به هر حال زیباست , خواه در اتاق چت با حضور کامپیوتر و کیبورد, خواه در اتاق خواستگاری با حضور پدر ومادر . آتش همه جا یکسان شعله می کشد , خواه در محرابی مقدس باشد , خواه در مشت علفی در گوشه ای از خانه . اما همیشه باید توجه داشت که اگر آتش نباشد خانه سرد وتاریک است اما اگر بی جا افتاد خانه وخانمانرا می سوزد . همیشه در راه عشق باید دارای قطب نما و راهنما بود , که قطب نما می تواند کتاب آسمانی و راهنما می تواند پدر و مادر باشد .
    به امید روزی که همه ی ما در روابط خود صادق باشیم مثله همه ی افرادی که در این وبلاگ مطلب و نظر می دهند .
    « سر به هم آورده دیدم برگهای غنچه را اجتماع دوستان یکدلم آمد به یاد »

  12. شکند گمانیک ویچار ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۴:۲۵ ب.ظ

    سلام دوست گرامی
    با تشکر از تقریرات شما!!

    خود را برای نقد مسائل بنیادین زندگی بیازمائید
    بعد از سالها دوری و غربت و تنهایی برگشتم!
    نثر و کلامت را برای نقد خود می پسندم
    شاید آغاز دوست داشتن است…..
    سپاس

  13. پدرام ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۵:۰۰ ب.ظ

    در ضمن خدا کند که اینجوری مراسم ازدواج گرفتن دیگه مد نشه که اگه شد من که کامپیوتر و جیمیل لا ادرک باید خر بیارم باقالی بار بزنم .
    به یکی که اینو گفتم , گفت : تو اصل کاریش را پیدا کن بقیش پیشکش . و من رفتم در دپرس

  14. مهدی ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۵:۵۰ ب.ظ

    چند وقتیه خیلی چرت وپرت می نویسی

  15. مجید ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۶:۳۶ ب.ظ

    سلام
    همانطور که احتمالاً میدونید فعلا کمپین ۱ ملیون امضا در اغلب شهرهای ایران برای احقاق حقوق بانوان در حال فعالیته. کارشم فقط حقوقیه و درگیر حاشیه های سیاسی نمیشه . بیشتر به حقوقی میپردازه که از خانمای شهرهای کوچک و روستاها ضایع میشه. خوبه که سایت پربیننده ای مثل سایت شما کمی در این مورد یا مطلب بنویسه و یا چند تا از لینکهای مربوط به کمپین شهرهای مختلف رو به لینکاش اضافه کنه. کمپین واقعا نیاز به حمایت داره. فعلا تنها رسانه ی کمپین همین وبلاگهاست.
    موفق باشید

  16. بید مجنون ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۸:۲۵ ب.ظ

    نمی دونم چرا حس خوبی نسبت به ازدواج نتی ندارم…
    فک کنم آنی هم همین حسو داشته باشه (چشمک)

    راستی
    لینکیدمتون…

  17. لیلی ۱۳۸۷-۰۴-۱۱، ۱۰:۵۵ ب.ظ

    ابتکار اکثرا به راه های جالبی ختم میشه.
    فکر کنم همین تصمیم گرفتن و صحبت کردن راجع به امکانات دنیای مجازی یه مهندس کامپیوتر ازشون ساخته باشه

  18. jiiiigh ۱۳۸۷-۰۴-۱۲، ۱:۱۴ ق.ظ

    به نظر من وبلاگت در حال حاضر فقط برای کسایی جالبه که تو رشته کامپیوتر تخصص دارن یا علاقه .
    کاش وبلاگت رو تخصصی نمی کردی . من اونو بیشتر دوست داشتم

  19. کمال ۱۳۸۷-۰۴-۱۲، ۶:۱۲ ق.ظ

    جوان آشنا به گوگل به دنبال یک جوان آشنا به گوگل دیگر می گردم.
    مکان خواستگاری هم دره سیلیکون ، دفتر گوگل :)

  20. یواشکی های من ۱۳۸۷-۰۴-۱۲، ۶:۵۲ ق.ظ

    با نظر بالایی ام موافقم.
    تخصصی نکن

    بیشتر از خودت و عقایدت بنویس

  21. دل‌زده ۱۳۸۷-۰۴-۱۲، ۷:۵۲ ق.ظ

    این کار که برای ما عجیب می‌نماید، برای آنها عادی است. به نظرم لذت این کار با گفتن و نوشتن قابل درک نیست!

  22. خبرنگارافتخاری نیویورک تایمز ۱۳۸۷-۰۴-۱۲، ۸:۰۴ ق.ظ

    بامزه بود! فک کن یه ایرانی تو ایران بخواد این کارها را بکنه! عمراً اگه بیشتر از نصف میهمانان نام گوگل را اصلاً شنیده باشند. چه برسه که برن روی نقشه گوگل و …!!

  23. فولاد خوزستان ۱۳۸۷-۰۴-۱۴، ۷:۱۰ ق.ظ

    در کل میتونم بگم آدم های الافی ( علافی ! ) بودن

  24. علیرضا ۱۳۸۷-۰۴-۲۰، ۷:۵۴ ق.ظ

    فکر کنم اون قسمت اولشو که توی جی تالک با هم آشنا شدن رو هم یادشون رفته بگن …
    ولی خب اینجا با این سرعت های بیت بر ساعتی که ما داریم اصلا فکر همچین کارهایی به سرمون نمی زنه
    ولی از مزیدی بعید نیست این کار ها رو بکنه

  25. ناشناس ۱۳۸۷-۰۴-۳۱، ۷:۳۱ ق.ظ

    در مورد لینک تون کاش مفصل تر توضیح می دادین روان

  26. خاطره ۱۳۸۷-۰۵-۳۱، ۵:۳۵ ب.ظ

    کمک کنید جوانان بهتر همدیگر را درک کنن

  27. gomshode ۱۳۸۷-۰۵-۳۱، ۵:۳۷ ب.ظ

    mage mishe toie iran be pesara etemad kard na aslan hala che berese bekhai bahashon ba internet ezdevaj koni

نظر شما