۱۳۸۷-۰۴-۱۰
اعتیاد به اینترنت + فوتبال
* خوب الحمدالله اینترنت قطع شد و من چیزایی رو که میخواستم سرچ کنم رو نمیتونم ببینم. بنابراین موقتا نمیتونم مطلب قبلی رو ادامه بدم. مرسی که اینا آگاهانه به فکر ترک اعتیاد ما به اینترنت هستند:) دستشون درد نکنه. ما که خودمون اراده ای نداریم اقلا هرزچند ساعتی یه دور برق قطع میشه بعد که برق میاد اینترنت قطع میشه و خلاصه اتفاقاتی می افته که باعث میشه ساعتهایی از اینترنت دور باشیم و به کارای روزمره مون برسیم:دی
فقط مشکل اینجاست که حجم اعظمی از کار من (به خصوص این پروژه جدیدی که روش کار میکنم همش تحقیقات نظری هست) با اینترنت هست. حالا چیکار کنم؟:(
* یه چیز دیگه که همیشه برای من سواله اینه که حالا باز اونایی که رشته هاشون مرتبط با کامپیوتر نیست (یعنی کسانی که برای انجام کارشون نیازی به کار با کامپیوتر و به خصوص اینترنت ندارن) راحتتر میتونن اعتیادشون رو ترک کنن و یا اینکه ناخودآگاه بالاخره ۸-۹ ساعت در روز از کامپیوتر و اینترنت دور هستند. اونوقت ماها باید چیکار کنیم؟! ماهایی که از صبح تا شب پشت کامپیوتر نشستیم و به اینترنت دسترسی داریم و خیلی از ماها کارمونم با اینترنته. ماها یعنی باید چیکار کنیم اینقدر نریم توی وبلاگا و توئیتر و اینا؟ خوب نمیشه وقتی همین جوری جلوی چشممون هست رفرش می کنیم دیگه. اینطوری نیست؟:(
* من عاشق این صحنه هایی از فوتبال هستم که تیمی قهرمان میشه و بعد شادیهای یک طرف و غم و اندوه طرف دیگه رو نشون میدن. البته اگه تیم محبوب من قهرمان شده باشه ها، این نکته مهمیه:دی اینکه دلم میخواد این (به قول فردوسی پور) تقابل شادی و غم رو ببینم از بدجنسیم نیست، بلکه من فکر میکنم این خود طراوت، زنده بودن و زندگی بودن فوتبال هست و خیلی حیفم میاد که چرا تلویزیون احیانا برخی از این صحنه ها رو سانسور میکنه. خداییش حیفه آدم این حجم از احساسات آدمها رو از دست بده. قشنگیه فوتبال دقیقا به دیدن همین صحنه هاست:-) حتی وقتی اشکهای بازیکنای تیم شکست خورده رو نشون میده باز به نظرم قشنگه (هر چند آدمو متاثر میکنه) چون من همش باخودم فکر میکنم این طبیعیه. مثل فیلما مصنوعی نیست و الان دقیقا همزمان با من یکجای دنیا داره این اتفاق می افته…
خوب دیشب اسپانیا تیم محبوب موقتی من بود:دی (موقتی یعنی در برابر آلمان خوب من طرفدار اسپانیام دیگه) و قهرمان شد. بعد اون صحنه های آخر رو که نشون میداد من واقعا اشکم در اومد. حتی وقتی شادی بازیکنان اسپانیا رو نشون میداد…
اسمایلی یه آدم متعجب
