۱۳۸۷-۰۱-۸
عید خوبی نیست اصلا!!!
* نمیدونم چرا من اصلا خوشحال نیستم…
این اولین عیدیه که اینقدر همه چیز به هم ریخته است…
این روزا خیلی عجیب غریب شدم. نه خوشحالم و نه می خندم…
بیشترین حسی که دارم دلتنگیه…
* البته خوب مشکلاتی هم هست. یعنی چطور بگم همه چیز دست به دست هم داده تا من هی آرزو کنم ای کاش تعطیلات تموم بشه!
تازه دیروز پا رو فراتر گذاشته بودم. آرزوی مرگ میکردم….
اینجا مجبورم همه چیز رو سانسور کنم. ولی خوب من دارم فشارهای زیادی رو تحمل می کنم. چاره دیگه ای هم ندارم…
دلم میخواد یه مشاور خوب و یا یه آدم غریبه ای رو پیدا کنم که فقط گوش کنه. اینجا نمیشه همه چیزو نوشت… فکر میکنم هرچقدر طرف غریبه تر و ناشناس تر باشه بهتره!
* خل شدم نه؟ دیدید بعضی از آدمها توی زندگی همه چیزشون سر جاش و به موقع هست؟ برای من هیچ وقت اینطوری نبوده. نگین خوشی زده زیر دل این دختره… چون خوب جزییات رو نمیدونین. شاید من در موقعیت بدی برای نوشتن این پست هستم و مثلا اگه وقت دیگه ای بود شاید حالم بهتر بود. اما گمان نمی کنم…
* امیدوارم بقیه آدمها حالشون بهتر باشه. البته موقعی که حالشون بهتره باید دیگران رو درک کنن. بیشتر مواقع که مشکلی پیش میاد (به خصوص زمانی که مثلا عامل مشکل آدم دیگه ای باش) مدام با خودم میگم: یعنی منم کسیو اینقدر اذیت کردم؟ یعنی من حقمه؟! یعنی ممکنه کسی منو نفرین کرده باشه؟!!!!!!!! و هزار تا از این سوال. موقع خوشحالی هم همین طور. وقتی کسی مشکلی داره (چون خودم کشیدم) درک میکنم و نهایت سعیم رو میکنم که بهش کمک کنم. اما نمیدونم چرا در مورد خودم صادق نیست… یعنی نمیدونم چرا وقتی خودم از نظر روحی تا این حد درب و داغونم کسی از من حمایت نمی کنه…
نا شکری نم کنم. دعای خیر چند نفر رو مطمئنم که پشت سرم هست….
* عجب پست بیربطی بود. فکر نمی کنم کسی سر در آورده باشه! فقط میخواستم بگم که هر چقدر که فکر کنیم یه نفر قوی هست، بازم اون آدم به حمایت و محبت دیگران احتیاج داره. هر چقدر که فکر کنین آدم بی نیازیه همون اندازه به مهر دیگران محتاجه. این درست نیست که فکر کنیم چون کسی حالا یه ذره مستقله پس خودش به تنهایی کاراشو انجام میده و تنهاش بذاریم. هیچ چیز بدتر از این طرز تفکر نیست. هر کسی هر کی هم که باشه در نهایت یه آدمه و قلب داره و دل و دلش میخواد اونو ببیننش ازش حمایت کنن. تنهاش نذارن. نگن این دیگه بزرگ شده پس خودش از عهده کاراش بر میاد پس دیگه نیازی نیست مثل سابق بهش محبت کنیم و یا ناز و نوازشش کنیم.
