فکر می کنم مطلب ( خصلت عادت کردن) یه کلنجار با خودته.یعنی دوست نداری این چیزی که نوشتی باشه ولی فکر می کنی هست.و البته راستش قبول کن که تجربه ی شما(از نظر سنی ) تو زندگی اونقدر ها نیست که بخوای با قاطعیت در این جور موترد نظر بدی.

من البته با نظر شما مخالفم.بدترین اتفاقات هم فراموش می شن .و وقتی بعد از مدتها یادتون میاد هیچ احساسی را در آدم به وجود نمیاره.حتی شاید به ناراحتیه اونموقع هاتون بخندید.فقط برای بعضی ها زودتر و برای بعضی ها دیرتر. عادت کردن هم در خیلی موارد چیز خوبی نیست

راجع به گناه مطلب زیاده فقط همینو بگم که خیلی از چیزایی که ما گناه می دونیم گناه نیستن. کتاب تبار شناسی اخلاق اثر نیچه را بخونید که متوجه بشید خیلی از چیزایی که ما گناه می دونیم اختراع ماست.راحت باشید و اینقدر خودتونو محدود نکنید.اگه گناهی انجام دادید فراموش کنید و سعی کنید دیگه انجام ندید.همین.