۱۳۸۶-۱۱-۹
دخترها بهتر عمل می کنند
* شما حاضرید پاتونو توی رابطه ی عشقی ای بذارید که درصد زیادی احتمال میدین به نتیجه نمی رسه؟! به نظر شما اساسا چنین رابطه ای مفهومی و یا لذتی برای شما داره؟
راستش اخیرا توی یه وبلاگی راجع به عشق از راه دور و یا همچین چیزی (عین مطلب رو یادم نیست) نوشته شده بود و من توی کامنتاش نوشتم که چنین عشقی نتیجه ای نداره و حسرت خوردن براش هم بی معنیه. ولی توی کامنتای همون مطلب تعدادی که علیرغم تصور من بیشترشون خانوم هم بودن نوشته بودن که چرا باید اصلا به نتیجه اش فکر کرد! مهم نیست نیست که به نتیجه میرسه و این حرفا
تصور من همیشه بر اینه که ما خانومها توی هر رابطه ای در درجه اول به امنیت و تضمین رابطه فکر می کنیم! حتی اگر با خانوم دیگری دوست میشیم مهمتر از همه چیز اینه که بدونیم این دوستی درازمدت هست چون میخوایم بخشی از رازهامون رو با اون خانوم به اشتراک بذاریم. چه برسه به اینکه طرف دیگر رابطه یک آقا باشه! من فکر میکنم آدم یا نباید پاشو توی چنین روابطی بذاره یا اگه میذاره از نتیجه دار بودنش مطمئن باشه! تازه در صورت اطمینان از نتیجه که البته اطمینان ۱۰۰% هیچ وقت حصول نمیشه، بازم باید با احتیاط و رعایت چهارچوبها قدم بذاره که ضرر کمتری متوجه خودش بشه! یعنی من اشتباه می کنم؟! از اونجائی که من فکر میکنم دخترها حسابگرتر هستند و بهتر میتونن روابط رو مدیریت کنن، میگم بیان چنان جملاتی از خانومها واقعا بعیده!
* مرتبط: دخترها بهتر عمل می کنند
من فکر میکنم دخترها در زمینه روابط اجتماعی (شامل روابط خانوادگی، دوستی، فامیلی و حتی زناشویی) از پسرها بهتر و سنجیده تر عمل می کنند. صد البته به این نکته واقفم که بر هر اصل کلی همواره استثنائاتی مترتب است و من بالشخصه دختر هایی رو دیده ام که در این مورد خیلی ضعیف بوده اند و یا پسرهایی که خیلی خوب. اما اینجا حرف من یک بحث کلی است و صرفنظر از استثناها اگر برآیند رفتاری پسرها و دخترها را در نظر بگیریم در مجموع مطابق معیارهای هوش احساسی (Emotional Intelligence) حداقل در سه زمینه دریافت احساسات (Perceiving Emotions) و فهم احساسات (Understanding Emotions) و استفاده از احساسات (Using Emotions) دخترها بهتر از پسرها عمل می کنند . دریافت احساسات به معنای توانایی تشخیص (Detect) احساسات در صورت، کلام و یا رفتار خود و طرف مقابل است و در واقع سنگ بنای اولیه هوش احساسی است زیرا که واکنش رفتاری فرد بسته به این است که چه چیزی به عنوان ورودی گرفته است. فهم احساسات هم توانایی درک و فهم زبان احساسات و روابط پیچیده بین آنهاست. از آنجا که این سه توانایی نقش بسیار موثری در مدیریت روابط اجتماعی فرد با اطراف خود بازی میکند، به نظرمیرسد که دخترها در زمینه روابط اجتماعی تواناترند به گونه ای که گاه از حیث پختگی و باتجربه رفتار کردن عملکرد یک دختر بیست و چند ساله با یک مرد سی و چند ساله قابل قیاس است. این پدیده ربطی به باهوش و زرنگ بودن فرد ندارد و بیشتر نشات گرفته از نوع رفتار جمعی دخترها با یکدیگرست. دخترها بر خلاف پسرها خیلی زیاد با هم درد دل و تبادل نظر میکنند. در بسیاری موارد آنقدر به هم نزدیک میشوند که حتی در زمینه خصوصی ترین مسائل خود با هم صحبت میکنند و از تجربه های همدیگر آگاه میشوند. یک دختر در مواقع بحران به راحتی میتواند در مقابل دوست دختر خود گریه کند و از او حمایت روحی و مهمتر از آن کمک فکری بگیرد. در حالیکه پسرها هیچگاه پیش هم گریه نمی کنند و در اغلب موارد می بایست خود به تنهایی و صرفا با تکیه بر آگاهی و تجربه خود تصمیم بگیرند، چرا که پسرها هرگز در زمینه مسائل جزئی خصوصی خود در آن حد و اندازه دخترها با هم حرف نمیزنند. در واقع عملکرد پسرها در حوزه روابط اجتماعی نتیجه خرد فردی است در جالیکه عملکرد دخترها نتیجه نوعی خرد جمعی است، جمعی از دوستان و آدمهای «نزدیکی» که دخترها به تناسب موقعیت و سن خود از همان اوان کودکی همواره گرد خود داشته اند و نقش موثری باز شدن دید و افق فکری و آگاه تر کردن آنها داشته است. نوع و کیفیت صمیمیت روابط دو دختر نزدیک به هم به گونه ای است که هیچ چیز پوشیده نمی ماند و طرف «با تجربه» تمامی دانسته ها و تجربیات خود (و دوستان نزدیک به خود) را هلپی در اختیار طرف «بی تجربه» میگذارد. کارول گیلیگان روانشناس، فمینیست و نویسنده آمریکایی می گوید: « مردم همیشه عادت داشتند به بچه ها هنگام بازی سر بزنند و بگویند پسرها دارند فوتبال بازی میکنند و دخترها نشسته اند و هیچ کاری نمیکنند. اما اینطور نبود که دخترها کاری نمی کردند. آنها داشتند با هم حرف می زدند. آنها درباره دنیا با هم صحبت می کردند و بدین ترتیب آنها در مورد آن متبحر (متخصص) شدند به شکلی که پسرها نشدند. »
* من نمیدونم چرا اخیرا هر کس رو میبینم سنشو باور نمی کنم! تازه اخیرا هر دختر خانومی که من دیدم بهش میخورده بالای ۲۵ سال باشه ولی وقتی ازش پرسیدم میگه مثلا متولد ۶۹ یا ۱۷ سالشه یا ۱۹ ساله است! به نظر شما من چه نوع مرضی گرفتم؟!
بخصوص با اینکه وقتی قراره یه رابطه ای به وجود بیاد معلوم باشه آخرش چه خبره نه اینکه یه مدت رو با کسی بگذرونی که معلوم نیست ته اش چه بلایی قراره سرت بیاد
