من با خوندن مطلب اولتون این سوالا در ذهنم به وجود اومده که شما خدایی که نه دیده میشه و صدایی ازش در نمیاد رو مقصر کارها و مشکلاتتتون میدونید و هیچوقت نمیگین من مقصرم، چرا فکر میکنید این یه آزمایشه؟، آیا خود خدا به شما گفته من میخواهم تو رو امتحان کنم؟ یا به شما الهام شده که آزمایشی در کاره؟ به نظر خودتون شما آدم مومنی هستید؟
تا حالا فکر کردین نماز رو برای چی می خونین؟ برای اینکه همیشه تلبکار از خدا باشین؟ یا شایدم واقعا راضی از زندگیتون هستین و شکرگزار؟
الان این جمله مولانا در ذهنم تدایی شده : “تواتر شنیدن گوش فعل رویت میکند و حکم روِیت دارد”
به نظرم زیادی تو اعتقادات و صحبتهایی که دیگران به شما گفتن غرق شدین !؟
کلمات رو معنایی تازه بهشون بدین، زندگی تازه با معنایی تازه شروع کنیم “چشم هارو باید شست جور دیگر باید دید”

از این سوالا و نوشته ها نیت بدی ندارم فقط برام سوالن

شاد باشید

اون سوال البته که از نظر ما بی ربطه. چون دین ما یه همچین سوالهایی را قبول نداره. ولی غربی ها همه چیزو با معیارهای عقل می سنجند و برای اونها یه همچین سوال و جوابهایی کاملا عاقلانه است.و سوالهاییه که فیلسوفهاشون در موردش بحث می کنند.
پیشنهاد می کنم کتاب تفکر فلسفی غرب را بخونید.

موفق باشید