۱۳۸۶-۱۱-۲۸
اولین شهر مخصوص زنان در جهان
* یکی دیگه از دوستای دوره دبیرستانمون رفت خارج. این یکی کانادا رفت. اوایل که خیلی خوشحال بود که بورس و ویزاش جور شده ولی وقتی داشت می رفت خیلی خیلی ناراحت بود. همش میگفت اه این آخرین باریه که فلان چیزو میبینم و یا آخرین باریه که فلان کارو میکنم و از همین حرفاش هم دلگیر و ناراحت میشد و اشکش در می اومد.
به نظر میاد همه چیز عادیه تا زمانی که این جمله “این آخرین باریه که” به اولش اضافه بشه. اونوقته که خیلی دردناک میشه… این آخرین باریه که من فلانی رو میبینم و دیگه ممکنه نبینمش. این آخرین حرفیه که باهاش میزنم و بعدش مسیر زندگیمون جدا میشه… این آخرین باریه که میام اینجا و … کلی از این جمله های دردناک که ممکنه شما رو یاد حوادث تلخی در گذشته تون بندازه…
اصلا یکی از دلایلی که حسهای نوستالژیک وجود دارن همینن. یعنی همین جملاتی که سرآیند اونا این آخرین باریه که … هستش. وقتی بر میگردی به گذشته چیزهایی رو میبینی که دیگه تکرار نشدن و شاید نمیشن. بعضی از اونهام مسیر زندگی آدم رو مشخص و جدا می سازن.
مثلا من خوب یادم هست وقتی هم اتاقیم توی خوابگاه تو یک حادثه رانندگی فوت کرد من همش میگفتم من دیگه همچین فردی رو نمیبینم. دیگه کسی رو نمیبینم که اسمش فاطمه جعفری باشه و مشخصاتش اینطوری… آخرین باری که من دیدمش روبروی کتابخونه دانشکده فنی پردیس بالا توی امیرآباد بود و اونقدر این جملات رو تکرار میکردم که بدون اینکه بفهمم ساعتها اشک میریختم.
حتی یادمه یه فلاپی ازش داشتم که روش یه فایل خراب بود و میتونستم فرمتش کنم و دوباره ازش استفاده کنم ولی اصلا دلم نمی اومد. خیلی از مواقع به همون فایل خراب نگاه می کردم و می گفتم که ما فلاپی های زیادی رو به هم دادیم ولی این آخرین فلاپی ای هست که تغییر نکرده و من میخوام همون طوری که فاطمه دستکاریش کرده نگهش دارم…
هنوز هم همین طورم وقتی به هر دلیلی دوستامون و افرادی که می شناسیم از من جدا میشن همین کارو میکنم. میدونم خنده داره و شایدم مسخره است ولی همیشه آخرین چیزایی رو که بمن دادن حتی اگه کثیف و درهم باشه هم دست نمیزنم میگم اینطوری به من دادنش و خدا نکنه که اشتباهی دستکاری بشن! اونوقت عین چی میزنم زیر گریه!
* اوه چقدر غم انگیز شد. عوضش این پائینی خیلی بامزه است:
* مسوولان گردشگری در چین درصدد سرمایه گذاری برای جلب گردشگران بیشتر با ایجاد نخستین شهر زنان جهان هستند جایی که مردان برای نافرمانی مجازات خواهند شد!
به گزارش رویترز از پکن، روستای ۲/۳ کیلومتر مربعی لونگ شویهو، در ناحیه شوآنگ کیائو شهر چانگ کینگ، معروف به شهر زنان، بر اساس مفهوم سنتی محلی “زنان حکومت می کنند و مردان اطاعت” ساخته شده است.
یک مقام گردشگری چین گفت زنان سنتی در این مناطق سلطه دارند و مردان مجبورند فرمانبردار باشند و ما حالا از این امر برای جذب گردشگران استفاده می کنیم.
به گفته مقام فوق اداره گردشگری در نظر دارد بین ۲۰۰ میلیون یوآن (۲۶ میلیون دلار) و ۳۰۰ میلیون یوآن برای ساختن تاسیسات ، جاده ها و ساختمان های این شهر هزینه کند و برای این کار از سرمایه گذاران داخلی و خارجی استقبال می کند.
شعار شهر جدید این است: زنان هرگز اشتباه نمی کنند و مردان هرگز نمی توانند درخواست های زنان را نادیده بگیرند!!!
انتظار می رود اجرای این طرح که از پایان ۲۰۰۵ شروع شد ۳ تا ۵ سال طول بکشد.
وقتی گروه های گردشگران وارد این شهر شوند زنان گردشگر هنگام خرید یا انتخاب محل اقامت حرف اول را خواهند زد و مردی که فرمانبردار نباشد با اجبار به زانو زدن یا شستن ظروف در رستوران مجازات خواهد شد.
