۱۳۸۶-۰۳-۱
برای یک تکه نان
ایستاده بود کنار ماشین و داد میزد: بهشت… بهشت… بهشت دونفر
خانمی خوش تیپ کنار خیابان ایستاد
مرد گفت: خانم بهشت میری؟
زن عینک دودیش رو درست کرد و جواب داد: آی به من میخوره بهشت برم؟! بهشت مال جنوب شهریاس الان یه جای دیگه مد
مرد گفت: پس کجا؟
جواب داد: میخوام برم جهنم… مسافر جهنم سوار میکنی؟
مرد: بیاید سر راه شمارم میرسونم… ما با بهشت و جهنمش کار نداریم دنبال یه لقمه نونیم این وسط!
پسر پشتکوهی اولین بارش بود که تهران را میدید
ظهر داخل خیابان داشت پرسه میزد. کنار نانوایی خلوت چشمش به یک دختر زیبا افتاد که داشت نان میخرید
همان اطراف پلکید تا دختر خانوم نانش را خرید.
پسر دنبالش کرد… خیابان به خیابان… کوچه به کوچه… اینقدر تابلو که همه فهمیده بودند
بالاخره دختر را داخل یه کوچه خلوت گیر انداخت
دختر که مست زیبایی و جذبه خودش شده بود
با ناز و کمی اخم وقتی پسر صداش زد برگشت و نگاهی به سرتا پاش انداخت
(خدا وکیلی خوشتیپ بود و ساده پوش)
یه لبخند به هم زدن و بعد …
سلام
-سلام
بعد یه مکث طولانی
دختر با ناز گفت: چی میخوای ازم؟!
پشتکوهی خودش رو جمع کرد و گفت: بخدا فقط یه تیکه از نانتون میخواستم! همین…
* نان سالهای جوانی:
در هر حال من هر وقت که منزل بودم، سعی میکردم از واژهی گرسنگی و هر گونه کنایه و اشارهای به تمنای دل و کمبودهایم پرهیز کنم، چون میدانستم و میدیدم که پدر خیلی کمتر از من برای خوردن داشت…
***
وقتی به عنوان کارآموزی شانزدهساله، آن هم تنها به شهر آمدم، مجبور بودم که قیمت همهی چیزها را بدانم، چون توان پرداخت آنها را نداشتم. گرسنگی قیمتها را به من یاد داد؛ فکر نان تازه مرا کاملاً از خود بیخود میکرد، و من غروبها ساعتهای متمادی بیهدف در شهر پرسه میزدم و به هیچچیز دیگر فکر نمیکردم به جز نان
