لینکدونی

عربستان لیکس!

* این اسنادی ک اخیرا ویکی لیکس از عربستان منتشر کرده حاوی نکات جالبی بودن. گرچه من معتقدم باید به این سایت با احتیاط نگاه کرد یعنی ممکنه این سری که اپوزوسیون ایران رو زده کسب اعتباری باشه برای سری بعد که بخواد نظام رو بزنه! خلاصه از مدیای غربی همیشه باید انتظار یکی به نعل یکی به میخ رو داشت.

* اما چیزهایی که در مورد فعالیتهای عربستان گفته، با توجه به اینکه همه مون تو توئیتر حداقل شاهدش بودیم، خیلی محرزه. مثلا همین بخشی که گفته سفارت عربستان تو تهران درخواست براندازی رو داشته با استفاده از شبکه های اجتماعی. یا این بخشیش برام جالبتر بود: راه اندازی صفحات جعلی در اینترنت جهت ناامیدسازی مردم ایران! اینو که خوندم یاد هزاران صفحه و اکانتی افتادم که مدام دارن در مورد اوضاع کشور سیاه نمایی میکنن و تا کوچکترین اتفاقی می افته حس میکنن باید به بالاترین نقطه نظام بچسبونن و مردم رو تشویق کنن که بریزن تو خیابون! حالا نمیخوام تئوری توهم توطیه داشته باشیم که هر اتفاقی می افته یاد این سند ویکی لیکس بیفتیم ولی چند سال تجریه حضور تو شبکه های اجتماعی میگه یه سری اکانتها فقط موقع یه سری وقایع خاص، یه دفعه ظاهر و پرکار میشن و بعدا دیگه ازشون خبری نیست تا رویداد بعدی! یا نه اصلا انگار وظیفه مدت دار دارن. یه زمانی تو یه شبکه ظاهر میشن و بعدا کلا نیست و نابود میشن. در هر صورت اصطلاح هزاران صفحه جعلی رو نمیشه به راحتی از کنارش رد شد. ممکنه همین صفحات و اکانتهایی که تو شبکه ها می بینیم، خیلیاش از همین دست باشن.

* یه نکته جالب دیگه سرمایه گذاری اینها روی شبکه های اجتماعیه. هرچی باشه بستر دیگه ای برای ارزیابی و دنبال کردن اهدافشون در ایران ندارن. میمونه همین شبکه های اجتماعی که امکان تعامل دوسویه رو فراهم ساخته. منتها اینکه چرا اینقدر محتوا و رجزخونیهای کاربران رو تو شبکه ها جدی میگیرن برام جالبه! شما تصور کنید شبکه های اجتماعی تو ایران دارن جای تاکسی ها رو میگیرن. البته دلیلش اینه که مردم همش پای سیستم هستن و کمتر پیش میاد که سوار تاکسی بشن که چهار تا فحش سیاسی بدن و تخلیه بشن:دی این شده که همه غرها تو شبکه هاست! اصلا وارد اینترنت میشی، همه ندار، بدبخت، شکست عشقی خورده و اینطوری هست! اونی هم که سالمه یه مدت تحت تاثیر جو فکر میکنه از هموناست. خلاصه جدی گرفتن محتوای این شبکه ها هم نوعی عدم شناخت از مردم ایرانه. وگرنه شما الان ببین صبح تا شب تو شبکه ها مردم دارن به مسئولین فحش میدن و اتفاقی نمی افته!

* یه چیز دیگه؛ عربستان گیفته هرکی این اسناد رو بازنشر کنه بیست سال زندان مجازاتش هست. تا لحظه نگارش این پست هیچ سازمان حقوق بشری صداش در نیومده که مجازات یه دگمه share، بیست سال حبسه!

تبلیغ عجیب عاشقی در برنامه ماه عسل!

 

*ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ ﻣﺎﻩ ﻋﺴﻞ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻥ، ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﭘﺨﺶ شده. تبلیغ عشق از طریق پرت شدن و خودکشی و… اوج ابتذاله که بخواد در اولین قسمت یک برنامه پرمخاطب تو ماه رمضان پخش بشه! البته من برنامه رو ندیدم و از روی حجم انتقادات و هجویاتی که تو ابزارهای موبایلی بوده متوجه شدم.

 

*بزرگترین مشکل صدا و سیما ضعف تو الگوسازی برای جوان امروزیه، منظورم از الگوسازی این نیست که تو سریالهای ابکی یه جوون خیلی زیادی مثبت رو نشون بدن که منه مذهبی هم زده بشم بس که تصنعی و غیر واقعه، منظورم دقیقا ریزالگوها هست. چطور خوب عشق بورزیم، چطور مادر خولی باشیم، پدر فدااری باشم، چطور ساده زندگی کنیم، چطور آرام صحبت کنبم، مثبت باشیم، برای خانواده مفید باشیم و … اما شما تلویزیون رو باز میکنی انواع سریالهایی رو مببینی که دعواهای عجیب رو به نمایش میکشن و اعضای خانواده در نهایت داد و بیداد با هم حرف میزنن. اینطوری کسی حتی الگوی خانواده خوب رو هم نمبفهمه که چی هست! یه سری برنامه هم که مثل این ماه عسل انواع مسایل اگزجره مخاطب سطحی پسند رو کنار هم میذارن که بگن عاشقی چطوریه و ببینید اینقدر هم میشه عاشق بود که برای معشوق از چند طبقه پرت شد و معشوق احمقی هم که میپذیره اینکار صورت بگیره! اصلا باورم نمیشه جنین چیزی تایید و پخش شده!

تقدیم به ۱۷۵ شهید غواص

«شهدا از دست نمی روند، آنها به دست می آیند. آری زمان، بادی است که می وزد، هم هست هم نیست، پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند، آن روزها مانده و باد زمان ما را با خود برده است، حقیقت همین است. هنوز هم که هنوز است درد دامنه دارد….»

 

***

ما یک‌صد و هفتاد و پنج نفر بودیم

بیست و هفت سال رقصیدیم با ماهی‌ها

در کربلایی که مالامال از آب بود.

 

بدآموزی تلویزیون

تعطیلات که میشه اگه مسافرت نرید مجبورید تلویزیون رو روشن کنید. ﺳﺮﯾﺎﻟﻬﺎﯼ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﻣﻤﻠﻮ اﺰ ﺩﻋﻮﺍ ﻭ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩ ﻭ ﻟﻤﭙﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺴﺖ، ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﺳﺮﯾﺎﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺳﺒﺰ ﯾﺎ ﻓﯿﻠﻢ ﻃﻼ ﻭ ﻣﺲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯿﺸﻪ.
ﺧﻮﺏ ﺷﻤﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻭ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻧﻤﯿﺪﯼ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﻭﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺟﻮﺍﻥ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﻩ؟ ﺩﯾﺎﻟﻮﮔﻬﺎ ﺑﺪ، ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﻏﻮﻥ! همش طلاق و خیانت و… اصلا عشق درست رو نمیبینید تو این سریالها. احترام، روابط حسنه و خیلی چیزا بخاطر جذابیت غیرواقعی سریالها نشون داده نمیشه! اینقدر اینطوری ذایقه سازی شده که برای مخاطب هم جذاب نیست! تلویزیون از این نظر واقعا بدآموزی داره. فکر میکنن جذابیت تو منفی سازی و نشون دادن جزییات آدمها و وقایع بد هست. متوجه اغراق و بدآموزیش بخاطر اینهمه تکرار برای مخاطب نیستن. ﺁﺭﺯﻭ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻣﻮﻧﺪﻡ ﯾﻪ ﺑﺎﺭ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﺭﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﺳﺮﯾﺎﻝ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﯿﮑﻨﻦ.

تقلیل احساسات در اینترنت

* راستی تولد حضرت علی (ع) و روز پدر مبارک. دقت کردین میزان متنها و پستهایی که برای روز پدر نوشته میشه خیلی خیلی کمتر از روز مادر هست؟ اصلا تکاپوش هم مثل روز مادر نیست کلا:)

* داشتم فیسبوک رو نگاه میکردم، یکی خبر زده بود از خودکشی یک کارگری و عکس خودکشی رو هم گذاشته بود، بعد همین مطلب بالای دویست تا لایک گرفته بود. کامنتهاش رو هم که میدیدی بیشتریا از این اسمایلیهای غمگین استفاده کرده بودن. طبیعیه که یه کم روی این خبر تامل میکنی و خوب از اونجایی که سوشال مدیا همه چیز رو فراهم کرده و هر مطلبی بخوای اونجا هست، میری خبر پائین تر که در اینجا یه جک درباره این جریان اپیلاسیون قزوین بود و یه تعدادی هم اونجا لایک و خنده و به همین راحتی خبر بالا رو آدم یادش میره.

* شبکه های اجتماعی باعث شدن همه احساسات ما به یک کلیک و چند تا کلید روی کیبرد که روشون میزنیم تقلیل پیدا کنن! اگه ناراحتیم اسمایلی ها هست که نشون بدیم موقتا ناراحت شدیم و اگه خوشحالیم برعکس. سوال اینجاست که این دیتاهای عجیب و غریبی که وارد مغز ما میشن کارکردشون چیه؟ ممکنه در دراز مدت باعث بشن نسبت به رنج بقیه بی تفاوت بشیم؟ یا اینقدر ببینیم که برامون عادی شده باشه؟ من مطمئنم رفتار کسی که مثل ما اینقدر توی این شبکه ها نمیگرده، مشابه ما نیست.

* این مقاله گاردین هم تصریح میکنه که دنیای اینترنت ابدا برای مغز ما خوب نیست.

* راستی شما اصلا شنیدین یا دیدین که هیچیک از این نهادهای بین المللی بخاطر تجاوز به یمن به عربستان چیزی بگن؟ یه بانکی مونی هم بود که کلا کارش ابراز نگرانی بود، اینبار دیگه حتی ابراز نگرانی هم نکرده!